zondag, juli 10, 2005, 11:02
Wij zijn december doorgekomen met veel eten en drank.Enigszins brak schrijf ik het laatste stukje van het jaar in ons huis in Amersfoort. December begon zoals bij iedereen met Sinterklaas.
Wij vieren de oude man altijd met cadeautjes en surprises en soms gedichten.
Dat ligt er aan of we genoeg tijd hebben! Daarna kwamen de afscheidsfeestjes van ons werk. Ik zal het afscheid van Inge niet helemaal beschrijven want er zitten enige pikante onderdelen in maar het kwam er op neer dat ze door haar "mannelijke" collega's is meegenomen naar Amsterdam. Daar aangekomen zijn ze gaan eten in een Thais restaurant ( nog niks aan de hand!) en daarna is een leuk,knus barretje bezocht. Ik vertel er verder niets over maar er waren veel bananen????.
Op mijn werk hadden ze veel moeite gedaan en cadeautjes gekocht.
Leuk was het "optreden" van twee collega's, ze hadden zich verkleed en zwaar opgemaakt.
De ene collega had voor deze gelegenheid zelfs echte pumps aangetrokken, een feest om te zien! Ook gingen we gezellig met elkaar eten in Amersfoort, dus we konden lopend heen en "waggelend" terug.
Ook was er weer een eetclub afspraak die weer erg gezellig was. De zwangere buurvrouw was er ook en vertelde dat ze het nog wel een aantal weken zou volhouden en dat we er maar niet op moesten rekenen dat de baby voor 2 januari er zou zijn! Tussen 13 december en nu zijn we natuurlijk flink aan het inpakken gegaan. De ene doos na de andere vulde zich spontaan. Wat kan er eigenlijk weinig in zo'n doos! De man van het verhuisbedrijf stond telkens verbaasd te kijken als we nieuwe dozen bestelden, we hebben er al 120 klaarstaan!
De kerst verliep zoals de rest van December; veel eten en drinken en veel gezelligheid. Tussendoor pakten we nog wat in en ruimden nog wat op, het gaat nog steeds erg relaxt. Tot dat de buurman op kerstavond vol enthousiasme uit het raam riep dat "de vliezen waren gebroken". Toch nog op tijd, een heus kerstkindje geboren op tweede kerstdag. Ze heet Lena en ze is kerngezond! Geweldig dat we dit toch nog mochten meemaken.
We hebben weer van dichtbij meegemaakt dat zo'n geboorte niet alleen voor de moeders er in hakt maar dat het voor de vaders toch ook geen pretje is.
Ons afscheidsfeestje van 29 december was een groot succes, we hadden iedereen uitgenodigd tussen 11.00 en 19.00 uur. Om 12.30 was er nog niemand en we vroegen ons al af of we wel vrienden hadden,ach een flinke borrel om 13.00 uur en direct daarna stroomden de mensen binnen.
Ze hadden op ons verzoek allemaal een foto meegenomen ( in een lijstje, dat leek mij wel handig!). De kinderen die meekwamen, totaal 25!) gaven tekeningen en speelden vervolgens hoofdzakelijk boven. Ze deden verstoppertje en , zoals ik later hoorde,sprongen ze van de dozen op het bed! Ik zie in Frankrijk wel of alles nog heel is. Het werd ongelofelijk druk, er is veel gedronken en zelfs gerookt door mensen die eigenlijk niet roken. Wiebe, de ene hond, at een hele zak drop op die gevallen was en Ludo, de andere hond was niet bij het stokbrood weg te krijgen! Er werden ook plannen gesmeed door buurmannen en Oom Kees. We hebben er gelijk weer wat klussers bij. Ook van het oude werk kwam de mededeling dat het aantal "klussers" van 5 naar 7 gestegen was! Het lijkt wel een gat in de markt! Onze eigenaar in Engeland mailde nog dat volgens hem de zaak bij de notaris nog lang niet rond was en hij was pessimistisch gestemd over de overdrachtsdatum van 15 januari. We hopen maar dat hij ongelijk heeft, trouwens als we in Frankrijk zijn kunnen we de notaris natuurlijk veel meer achter zijn broek aanzitten dan vanuit Nederland. Ach alles is tot nu toe goed gegaan en dat laatste hobbeltje komen we ook nog wel over!
De kinderen komen al snel naar Frankrijk toe om te helpen het huis leeg te halen en dat is natuurlijk heel gezellig. Het afscheid van hun zal daardoor ook hopelijk niet al te treurig zijn. Wel heb ik Kirsten beloofd om in het stukje van December iets te schrijven waardoor ze geëmotioneerd zal raken; hier komt ie Kirs: ik zal je vreselijk missen en elke dag aan je denken. Nou weet heel de wereld hoe veel ik van je hou!
We gaan proberen om oud en nieuw op de zelfde manier te doorstaan als de rest van December, dat zal wel lukken want de hele buurt heeft beloofd "nog effe langs te wippen". Op 2 januari vertrekt ons busje uit Amersfoort, de buurt zal vroeg opstaan om een lied te zingen ( beloofd is beloofd!) en dan ..... op naar La France!
